Τα μέτρα οικονομικής πολιτικής που εξαγγέλθηκαν από την κυβέρνηση στο πλαίσιο της ΔΕΘ, δεν ανταποκρίνονται στο βαθμό που απαιτείται στα πραγματικά προβλήματα που αντιμετωπίζουν σήμερα οι πολύ μικρές και μικρές επιχειρήσεις.
Παρά το γεγονός ότι αναγνωρίζονται ορισμένες θετικές παρεμβάσεις, η μεγάλη πλειονότητα των μικρών επιχειρήσεων εξακολουθεί να μην απολαμβάνει ουσιαστική φορολογική και λειτουργική ελάφρυνση.
Κυρίαρχο ζήτημα παραμένει η διατήρηση του τεκμαρτού τρόπου προσδιορισμού του φορολογητέου εισοδήματος, ο οποίος δεν αποτυπώνει επαρκώς τις πραγματικές δαπάνες, τις επενδύσεις και τις διακυμάνσεις της επιχειρηματικής δραστηριότητας. Παράλληλα, οι παρεμβάσεις σε ζητήματα όπως το τέλος επιτηδεύματος και η προκαταβολή φόρου δεν επαρκούν για να αντισταθμίσουν τις διαρκείς αυξήσεις του μισθολογικού και λειτουργικού κόστους.
Θετικά αξιολογούνται οι εξαγγελίες για τη χρηματοδότηση μικρών και πολύ μικρών επιχειρήσεων μέσω της Αναπτυξιακής Τράπεζας, οι αυξημένες αποσβέσεις για επενδύσεις, η στήριξη των τρίτεκνων επαγγελματιών, καθώς και τα κίνητρα για την αντικατάσταση επαγγελματικών οχημάτων.
Ωστόσο, ιδιαίτερη σημασία έχει, οι συγκεκριμένες παρεμβάσεις να μεταφραστούν σε πραγματική και χωρίς υπερβολικά εμπόδια πρόσβαση των μικρών επιχειρήσεων στη χρηματοδότηση. Η εμπειρία των προηγούμενων ετών έχει δείξει ότι η ανακοίνωση χρηματοδοτικών εργαλείων δεν συνεπάγεται πάντοτε και δυνατότητα αξιοποίησής τους από τις μικρότερες επιχειρήσεις.
Συνολικά, τα μέτρα φαίνεται να ωφελούν περιορισμένο αριθμό επιχειρήσεων και κυρίως εκείνες που διαθέτουν μεγαλύτερη φοροδοτική και χρηματοδοτική δυνατότητα. Δεν αντιμετωπίζονται επαρκώς τα μεγάλα προβλήματα της μικρής επιχειρηματικότητας: το υψηλό ενεργειακό κόστος, τα αυξημένα ενοίκια και οι τιμές των πρώτων υλών, το μη μισθολογικό κόστος, οι συσσωρευμένες οφειλές και η πολυπλοκότητα του φορολογικού και κανονιστικού πλαισίου.
Παράλληλα, βασικά αιτήματα του κλάδου και της μικρής επιχειρηματικότητας δεν ελήφθησαν υπόψη, όπως η κατάργηση του τεκμαρτού τρόπου φορολόγησης, η περαιτέρω μείωση των φορολογικών και ενεργειακών επιβαρύνσεων, η επαναφορά μιας βιώσιμης ρύθμισης 120 δόσεων για τις συσσωρευμένες οφειλές, η αντιμετώπιση της συνεχούς αύξησης των επαγγελματικών ενοικίων, η μείωση των τραπεζικών προμηθειών και η ουσιαστική απλοποίηση της φορολογικής και εργασιακής νομοθεσίας.
Η μικρή και πολύ μικρή επιχείρηση χρειάζεται ένα συνεκτικό και σταθερό πλαίσιο πολιτικής που θα ενισχύει τη βιωσιμότητα, τη ρευστότητα και την επενδυτική της δυνατότητα και όχι αποσπασματικές παρεμβάσεις περιορισμένης εμβέλειας. Με μία φράση, τα κυβερνητικά μέτρα αποτελούν αποσπασματικές και περιορισμένης εμβέλειας ελαφρύνσεις, ενώ αφήνουν άλυτα τα βασικά προβλήματα που απειλούν τη βιωσιμότητα των μικρών και πολύ μικρών επιχειρήσεων.